"Kompleks 7215" - recenzja

Wśród wydawców modne stało się ostatnio wydawanie utworów „powiązanych” z już wykreowaną hitową marką. Doskonałym przykładem są tu książki o tematyce wampiryczne, którym początek dała Anne Rice, choć akurat w Polsce nie stworzono swojskiej linii wampirów. Natomiast zaimportowaliśmy ze wschodu modę na powieści w klimatach „S.T.A.L.K.E.R.a” i „Metro 2033”.

Marek Żelkowski „Lista nieobecnych” - recenzja

Rodzima literatura fantastyczna zdaje się mieć nieźle. Co prawda przynajmniej część spośród naszych wydawców ubolewa nad pogłębiającym się spadkiem czytelnictwa; niemniej wystarczy ledwie pobieżna wizyta w dowolnej księgarni, aby przekonać się, że polskich autorów próbujących swoich sił w różnorodnych odmianach science fiction jest całkiem sporo.

"Czerep mutanta" - recenzja

„Czerep mutanta” to moja pierwsza wizyta w Zonie i pierwsza wyprawa ze stalkerami. Ale nie mogę powiedzieć, by była to wizyta nieudana. Owszem, momentami było gorąco, ale jak to mówią, szedł stalker Pietrow przez Zonę...

Jaye Wells „Błękitnokrwista wampirzyca” - recenzja

Anne Rice pewnie nawet nie podejrzewała, że tworząc „Wywiad z wampirem” da początek prawdziwej wampiromanii. Powstające jak grzyby po deszczu opowieści o krwiopijcach nowego typu nie dorastały co prawda do pięt oryginałowi, cieszyły się jednak szaloną popularnością, która trwa do dziś. Niepożądanym skutkiem tego trendu jest poważne obniżenie jakości literackiej książek o wampirach.

Anne Rice ­ "Wilcze przesilenie" - recenzja

Pierwszy tom wilczej serii Anne Rice skończył się optymistycznym spojrzeniem w przyszłość. Autorka nie pozostawiła czytelników z dramatycznym wydarzeniem, które skłaniałoby do niecierpliwego oczekiwania na „Wilcze przesilenie”.

Paweł Majka "Uniwersum Metro 2033": "Dzielnica obiecana" - recenzja

W Polsce otwarto kolejną stację metra! Literacka seria „Uniwersum Metro 2033” została poszerzona o „Dzielnicę obiecaną” Pawła Majki. Czy rodzimy pisarz wskaże drogę kolejnym twórcom związanym z historiami postapokaliptycznymi? Wydaje się, że są ku temu pewne przesłanki.

"Saga o Walhalli" tom 1: „Mieczy dobrych ludzi” - recenzja

Okres od końca ósmego wieku naszej ery do połowy wieku jedenastego określany bywa mianem ery wikingów. Wtedy to mieszkańcy Skandynawii dokonali ekspansji na wschód, zachód i południe, odciskając niezatarte piętno na historii takich krajów jak Anglia, Francja czy Irlandia.

Django Wexler „Tysiąc imion" - recenzja

Mam ostatnio szczęście do debiutów. Debiutów literackich, które stosunkowo licznie trafiają w ostatnim czasie na polski rynek wydawniczy. A „Tysiąc imion” Django Wexlera tylko tę tezę potwierdza. Militarna fantasy może wydawać się nudna przez swoje skupienie na rozwlekłych opisach batalii, jednak ta powieść to coś więcej, niż tylko batalistyczna woltyżerka.

Lindsey Kelk "Historia pewnej dziewczyny" - recenzja

Tess Brookes, młoda mieszkanka wschodniego Londynu, zamiast upragnionego awansu zostaje zwolniona z pracy w agencji reklamowej. Na domiar złego jest skrycie zakochana w najlepszym przyjacielu, ma nie najlepsze relacje z matką i siostrami. Pewnego dnia Tess odbiera telefon i przez pomyłkę zostaje wzięta za Vanessę – swoją współlokatorkę z piekła rodem i fotografkę.

"Piąta fala": "Bezkresne morze" - recenzja

Wśród wszystkich zachwytów na temat książki „Piąta fala” Ricka Yanceya, byłam raczej osamotniona w swojej opinii negującej naukowo-fantastyczny charakter publikacji. Nie czekałam, tak jak wielu czytelników, z wypiekami na policzkach na pojawienie się kontynuacji cyklu traktującego o najeździe kosmitów na Ziemię.

„Monument 14” tom 3: „Wściekły wiatr” - recenzja

To, co dzieje się podczas wielkich katastrof, zawsze jest straszne. Jednak i to, co ma miejsce już po nich, gdy władze muszą uporządkować powstały chaos, bywa niemniej przerażające dla ocalałych z kataklizmu. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy rząd lub wojsko realizują przy okazji jakieś własne cele, nie zważając przy tym na niczyje prawa.

"Diablo III: Nawałnica światła" - recenzja

Pradawne zło zostało odpędzone przez Nefalemów, ale czy aby na pewno? Niebo powoli podnosi się po ataku Diablo. Kamień dusz jednak dalej emanuje złą energią, tylko tym razem w królestwie niebios...

"Monument 14" tom 2: „Niebo w ogniu” - recenzja

Na co dzień o tym nie myślimy, ale prawda jest taka, że zostaliśmy rozpieszczeni i wydelikaceni przez cywilizację. Wszystko, czego potrzebujemy, mamy dosłownie na wyciągnięcie ręki – jedzenie, wodę, ubranie, leki, rozrywkę.... Mamy też względne poczucie bezpieczeństwa – no, w większości krajów. Co więc stanie się, gdy owo bezpieczeństwo zostanie nam odebrane?

Robert J. Szmidt "Łatwo być bogiem" tom 1: "Pola dawno zapomnianych bitew" - recenzja

 „Łatwo być bogiem” nie jest, jak głosi blurb na okładce, „fantastyką w najtwardszej odmianie”, bo takowa mocno opiera się na naukach ścisłych i są one trwale powiązane z istotą książki. W „Łatwo być bogiem”, tak samo jak w sławetnej książce Strugackich, która stanowiła dla Szmidta wyraźną inspirację (do tytułu włącznie), cała fabuła opiera się na problemie etycznym, czy zawsze powinniśmy przeciwdziałać złu, jeżeli mamy ku temu środki.

John Lutz "Mister X" - recenzja

Myślałam, że twórczość Johna Lutza nie miała szans niczym mnie zaskoczyć. Sięgając po jego kolejną książkę spodziewałam się już dwutorowej narracji – jednej teraźniejszej, drugiej zabierającej czytelnika do przeszłości. Wiedziałam, że spotkam tych samych bohaterów, z którymi rozstałam się odkładając Mrok.

Joyce Carol Oates "Sourland" - recenzja

Sourland to książka trudna, bowiem jej autorka – Joyce Carol Oates nie jest pisarką prozy dla każdego. Ale Sourland to z cała pewnością pozycja, po którą warto sięgnąć. Czemu? Bo Oates jest mistrzynią krótkiej formy i pokazuje, że mrok i groza doskonale zadomowiły się w tym, co zwykliśmy zwać prozą głównonurtową.

Krzysztof J. Królas „Najmita” - recenzja

Ogarnięty wojenną pożogą świat chyli się ku upadkowi. Nie liczą się już państwa i armie - każdy walczy sam dla siebie; o pieniądze, o przetrwanie. Polanie i kozackie hordy ścierają się z Księstwem Szwabii, a Cyganie z Semarami zacierają ręce, czekając jak sępy na żer.

Stefan Darda "Czarny wygon. Bisy II" - recenzja

Każdemu, kto twierdzi, że Polacy nie potrafią napisać dobrej powieści grozy, należałoby odciąć język lub przynajmniej dostęp do Internetu. Powszechne przekonanie, że najgorsza powieść zagraniczna lepsza jest od najlepszej, jaką mógłby napisać Polak, najbardziej szkodzi naszej literaturze współczesnej, bo klasyka zawsze się jakoś obroni. Tymczasem Polacy nie są gorsi od innych nacji i potrafią pisać równie dobrze jak zagraniczni twórcy.

Naomi Novik "Temeraire" tom 1:"Smok Jego Królewskiej Mości" - recenzja

Anglia, czasy napoleońskie. Podczas jednej z morskich bitew, załoga angielskiego statku HMS Reliant przechwytuje francuski okręt. Okazuje się, że na pokładzie znajduje się cenny ładunek – jajo smoka gotowego do wyklucia. Los sprawia, że kapitan Will Laurence zostaje opiekunem zwierzęcia, którego nazywa Temeraire.

Elżbieta Cherezińska "Legion" - recenzja

Na temat polskiej historii napisano już tak wiele powieści, że wśród tego natłoku coraz trudniej znaleźć dzieło prawdziwe, wartościowe, nie próbujące zmieniać zastanej rzeczywistości. A jeśli pragnie się poruszyć temat kontrowersyjny, niesztampowy, poprzeczka jest jeszcze wyżej postawiona.

„Solomon Kane: Okrutne przygody” - recenzja

Zanim Conan porzucił swoją górzystą ojczyznę wyruszając na szlak chwały i krwi, a Kull zmierzył się z czyhającymi na jego tron przedstawicielami prastarej rasy, emocje czytelników magazynu „Weird Tales” rozpalał inny bohater powstały dzięki pisarskiej inwencji Roberta E. Howarda. Solomon Kane – bo o nim właśnie mowa – doczekał się właśnie polskiego wydania pełnej edycji swoich przygód.

"Monument 14" tom 1: "Odcięci od świata" - recenzja

Książek postapokaliptycznych było już mnóstwo, poczynając od nieśmiertelnego dzieła Neville'a Shute'a "Ostatni brzeg". Przeważnie są niezbyt optymistyczne, gdyż gdy jakieś wydarzenia poprzedza poważna katastrofa, to jest rzeczą jasną, że nie mogą być one zbyt cukierkowe. Zwykle czynnikiem sprawczym takiej katastrofy jest globalna wojna lub uderzenie meteorytu.

"Światłorodni" - recenzja

Zazwyczaj jest tak, że przeczytawszy pierwszą część jakiejś serii książkowej wiemy już, czy chcemy sięgać po dalsze pozycje z tego cyklu, czy też najchętniej darowalibyśmy sobie nawet tę pierwszą. Wszyscy pisarze tworzący własne, całkowicie nowe światy powinni pamiętać o tym, jak trudno jest przekonać czytelnika, by nie tylko nie żałował czasu poświęconego na lekturę, ale i chętnie sięgał po następne tomy.

Glen Cook "W okowach mroku" - recenzja

Ze wszystkich współczesnych pisarzy fantasy, tworzących w stylu Tolkiena, Glen Cook posiada chyba najlepszą opinię wśród czytelników i krytyków literackich. Trzeba przyznać, że jest ona w pełni zasłużona, gdyż ten bardzo płodny pisarz potrafi jak mało kto budować nastrój pokrewny tolkienowskiemu - oryginalny, nieco mroczny i bardzo tajemniczy.

George R.R. Martin "Światło się mroczy" - recenzja

Dawno, dawno temu – czyli w 1975 r. – George R. R. Martin zdobył nagrodę Hugo za opowiadanie „A Song for Lya”, historię miłosną rozgrywającą się w scenerii science fiction pomiędzy dwójką postaci noszącą imiona Lyanna i Robb. Choć imiona te znane są każdemu czytelnikowi „Gry o Tron”, nazwisko żadnego z bohaterów opowiadania nie brzmiało „Stark” – rzecz działa się w świecie podróży międzyplanetarnych i mocy psionicznych, pełnego ras i kultur rozwijających się w różnych punktach alternatywnego kosmosu.

"Waleczna i krucha" - recenzja

Myśląc o kobietach z przeszłych epok - oczywiście tych "dobrze urodzonych" - mamy zazwyczaj przed oczami obraz osoby delikatnej i całkowicie podporządkowanej mężczyznom, zgorzkniałej domowej jędzy lub w najlepszym razie cieszącej się względną swobodą rozwiązłej kusicielki. Tymczasem rzeczywistość była dużo bardziej różnorodna.

George R. R. Martin „Rycerz Siedmiu Królestw” - recenzja

Długość (jak do tej pory – pięć tomów) i zawiłość (ponad tysiąc znanych z imienia postaci) nie powstrzymały „Pieśni Lodu i Ognia” George’a R. R. Martina przed staniem się najpopularniejszym od lat cyklem fantasy. Być może sekretem popularności serii jest to, że odwieczna walka rozgrywa się w niej nie między Dobrem a Złem, lecz między Baśnią a Realizmem, dwiema potęgami, których starcie sprawia, że czytelnik nigdy nie wie, na jakich zasadach gra obserwowany przezeń świat.

Guillermo del Toro, Chuck Hogan „Wirus” - recenzja

Wampiry, owe słynne i krwiożercze niegdyś bestie, zwyczajnie spowszedniały, a ich charakterystyczne kły stanowią dziś częściej symbol erotyzmu niż znak grozy. Upiorna epidemia, z którą mamy do czynienia w „Wirusie”, pierwszej części trylogii Guillermo del Toro i Chucka Hogana, jest natomiast ciekawą (oby skuteczną) receptą na przywrócenie blasku stworom skąpanym w kałuży krwi, nie zaś pretensjonalnym morzu uczuć.

"Dramat na polowaniu" - recenzja

Kiedy mówimy o Antonim Czechowie, zwykle myślimy o nim jako o autorze znanych sztuk teatralnych, takich jak "Trzy siostry" czy "Wiśniowy sad". Tymczasem ten pisarz był również świetnym prozaikiem, który w swoich czasach znany był przede wszystkim z drukowanych w prasie opowiadań satyrycznych.

"Demonolog" - recenzja

Tematyka demoniczna od jakiegoś czasu dominuje wśród horrorów, a także książek fantasy. Nietrudno z tego trendu wywnioskować, że ludziom przejadły się już elfy i magowie, chcą czegoś nowego. Czy jednak można uznać demony, aniołów i samego Boga za "coś nowego"?

Tad Williams ”Szczęśliwa godzina w piekle" - recenzja

Wydaje się wam, że czytaliście już wszystko? Więc sięgnijcie po najnowszą powieść Tada Williamsa „Szczęśliwa godzina w piekle”. To z pewnością najoryginalniejsza, wykreowana z największym rozmachem wizja Piekła z jaką zetknąłem się w literaturze popularnej. A zarazem kontynuacja losów Bobby'ego Dollara, znanego już czytelnikom z pierwszej części cyklu „Brudne ulice nieba”.

"Honor Harrington": "Cień wolności" - recenzja

David Weber to jeden z najbardziej płodnych pisarzy s-f. Trudno powiedzieć, czy akurat w jego przypadku ilość idzie w parze z jakością - ma swoich zaciętych zwolenników i równie zakamieniałych przeciwników, ale można powiedzieć, że nikt nie pozostaje obojętny.

Graham Masterton „Infekcja” - recenzja

„Infekcja” to kontynuacja pierwszego cyklu Grahama Mastertona, zaczętego jeszcze w 1975 r. przez horror „Manitou”. Poszczególne części, zapewne z powodu dużego rozrzutu czasowego w ich wydawaniu, są ze sobą dość luźno powiązane, a łączą je zasadniczo dwie rzeczy – fałszywy jasnowidz Harry Erskine oraz całkowicie realny, nieumarły czarownik Misquamacus.

"Miasteczko Palokaski" tom 1: "Laura" - recenzja

Minęło już ponad dwadzieścia lat od czasu, gdy na małych ekranach święcił triumfy przebojowy serial „Miasteczko Twin Peaks” w reżyserii Davida Lyncha. Widzowie śledzili z zapartym tchem losy śledztwa w sprawie tajemniczej śmierci Laury Palmer, pozornie przeciętnej nastolatki z małego miasteczka.

Robin Cook "Komórka" - recenzja

iDoc to innowacyjna medyczna aplikacja na smartfona. Program na bieżąco monitoruje stan zdrowia użytkownika, wypisuje recepty, wysyła ostrzeżenia – jest czymś w rodzaju osobistego lekarza, z którym zawsze jest się w kontakcie.

"Smilla w labiryntach śniegu" - recenzja

Lód rzadko kiedy zaprząta umysł przeciętnego człowieka, chyba że złamie się na nim nogę lub zdarzy się coś w tym guście. Śnieg uważam za zimową dekorację lub kłopotliwy balast, którego trzeba się pozbyć. Tymczasem istnieją znawcy, dla których śnieg i lód są osobnym żywiołem, czymś niemal uduchowionym.

Kelly Creagh "Nevermore. Kruk" - recenzja

Podobno szkoła to coś przypominającego więzienie ­ nikt sam nie decyduje o tym, z kim przyjdzie mu spędzić kilka lat życia. Nie ma większego problemu, jeśli w klasie lub szkole żyje się z innymi na przyjaznej stopie i ma się zgraną paczkę. Gorzej, kiedy okazuje się, że akceptacja ze strony grupy wymaga postępowania niezgodnie ze swoimi przekonaniami, a jedno kłamstwo może doprowadzić do zemsty i wykluczenia.

„Tożsamość Rodneya Cullacka” - recenzja

Fantastyka to trudny gatunek, szczególnie gdy autor chce, żeby była dopracowana w warstwie naukowej, a nie stanowiła jedynie zlepek fantasmagorii. W Ameryce popularny jest zwłaszcza jej nurt militarny, czyli przeniesienie w przestrzeń kosmiczną naszych ziemskich waśni.

John Lutz "Mrok" - recenzja

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Johna Lutza nie było zbyt udane. Jego Seryjny zrobił na mnie średnie wrażenie, i choć nie mogłam uznać tej książki za słabą, to jednak jej mankamenty były dla mnie wyraźnie widoczne. Za to zupełnie inaczej prezentuje się Mrok, który również wyszedł spod jego pióra.

Alison Sinclair „Cieniorodni” - recenzja

Godny podziwu jest pisarz, który umie stworzyć niebanalny świat fantasy, szczególnie obecnie, gdy ten gatunek przeżywa okres największego rozkwitu. Jeszcze bardziej należy podziwiać takiego, co umie ciągnąć rozpoczętą w ten sposób opowieść nie zanudzając czytelnika i nie oscylując wokół wciąż tych samych spraw.

"Klub Ognia Piekielnego" - recenzja

Większość czytelników przywykła do tego, że kryminał jako gatunek powieści koncentruje się przeważnie na epoce współczesnej pisarzowi. Jednak nie zawsze tak bywa. Są autorzy kryminałów, którzy z upodobaniem osadzają akcję swej książki w wybranych przez siebie czasach przeszłych, co wymaga od nich dużej znajomości ówczesnych realiów.

„Kroniki Żelaznego Druida” tom 6: „Kronika wykrakanej śmierci” - recenzja

Jako że tysiącletni druid Atticus O'Sulivan ma niebywały talent do pakowania się w kłopoty, poprzez drażnienie bóstw z różnorakich panteonów, i tym razem udało mu się to znakomicie. Szósty tom serii „Kroniki Żelaznego Druida” to – tradycyjnie – mieszanka mitologii, komedii i sensacji w najlepszej urban fantasy od lat.

"Kłamca 2,5: Machinomachia" - recenzja

Proza Jakuba Ćwieka należy już chyba do kanonu polskiej literatury fantasy. Są tacy, którzy uważają go wręcz za geniusza, inni odsądzają go od literackiej czci i wiary. Jak to zwykle bywa, prawda leży pośrodku. Książki Ćwieka są dobrą lekturą na chwile odpoczynku, ale trzeba podkreślić, że nie dla wszystkich.

Jeff VanderMeer „Unicestwienie” – recenzja

Granica oddzielająca świat niezrozumiałych iluzji od tego, co znane i dostępne dla poznawczych władz rozumu, bywa czasem nie dość jasna – niekiedy beznadziejnie niedookreślona. Wydaje się, że właśnie tak przedstawiony problem stanowi podstawę do zrozumienia książki Jeffa VanderMeera - „Unicestwienie”. Pierwszy tom jego nowego cyklu wymyka się prostej klasyfikacji. Horror? Science-fiction? A może po prostu wariacja na temat klasycznej powieści przygodowej? 

Terry Pratchett "Para w ruch" - recenzja

Technologia rozwija się szybciej, niż ktokolwiek pomyśli o jej rozwoju. Nagle, nie wiadomo skąd, pojawiają się kolejne wynalazki i w mgnieniu oka odmieniają nasz sposób myślenia, pracę, życie. A gdy już raz się objawią, okazuje się, że nie możemy bez nich funkcjonować. Mało tego – zastanawiamy się, dlaczego ktoś nie wpadł na ten pomysł wcześniej, przecież to takie oczywiste! Także na Dysku istnieją rewolucje przemysłowe. Terry Pratchett postanowił nas zabrać w opowieść pełną smaru, dymu i – przede wszystkim – pary. 

„Miasteczko Zanesville” - recenzja

Motyw „cudownego dziecka” jest w literaturze znany od dawna. Nie tylko w literaturze. Znane są przecież liczne przykłady dzieci uzdolnionych w nadzwyczajny sposób, choć stosunkowo rzadko ich talenty przekładają się na osiągnięcia w dorosłym życiu.

Trudi Canavan "Złodziejska magia" - recenzja

"Złodziejska magia" to pierwszy tom trylogii "Prawo Millenium", napisanej przez Trudi Canavan. Autorka ta znana jest z takich cykli jak „Trylogia czarnego maga” (Gildia magów, Nowicjuszka, Wielki mistrz), „Era pięciorga” (Kapłanka w bieli, Ostatnia z dzikich, Głos bogów) oraz „Trylogia zdrajcy” (Misja ambasadora, Łotr, Królowa zdrajców).

"Wayward Pines. Szum" - recenzja

Po lekturze książki Wayward Pines. Szum przyszło mi na myśl skojarzenie ze Śpiączką Mastertona. O ile jednak ta druga mnie zawiodła, to książka Blake’a Croucha spełniła swoje zadanie i spędziłam przy niej pełne napięcia chwile.