„Tam było ciało” - recenzja

Latem 1984 roku na zwykłym kalifornijskim osiedlu coś przestaje do siebie pasować, jakby między tacami grilla, hulankami na rolkach, uschniętym trawnikiem i cichymi kłótniami zza żaluzji ktoś zostawił niewidzialny odcisk tragedii. W Tam było ciało Brubaker i Phillips wracają do swojego ulubionego terytorium: ludzie pozornie „normalni”, w których wnętrzach buzują tęsknoty, lęki i małe kłamstwa. Z tą różnicą, że tym razem nie prowadzą klasycznego kryminału, lecz płynną, polifoniczną opowieść, w której każde świadectwo przypomina przesłuchanie z dawno utraconego lata. Ten komiks czyta się jak połączenie rodzinnego albumu, policyjnej notatki i dziecięcego pamiętnika, w którym ktoś powoli zaczyna pisać nie swoją historię.

Brubaker, zamiast budować napięcie wokół pytania „kto zabił?”, skupia się na tym, jak żyją ludzie, zanim wydarzy się coś nieodwracalnego. Każda postać – od nastolatki w rolkach bawiącej się w superbohaterkę po zgryźliwego prywatnego detektywa – nosi w sobie własną wersję prawdy. Właśnie dzięki temu Tam było ciało zbliża się do tradycji Rashomona: nie chodzi o zagadkę, lecz o wielogłos. W tym wypadku autorzy „tworzą zbiorowy portret zwykłych ludzi, których drogi przecinają się przypadkiem”, a magia polega na obserwowaniu, jak te nitki splatają się i rozchodzą. Phillips – z pomocą syna, kolorysty Jacoba, buduje wizualny rytm lata: przygaszone żółcie, ospałe błękity, wieczorne pomarańcze. Nie nostalgia z reklam lat osiemdziesiątych, ale melancholia czasu, który dopiero po latach okazuje się kluczowy.

W efekcie dostajemy komiks, który mimo morderstwa w centrum, jest bardziej o życiu niż o śmierci. Brubaker i Phillips wciągają czytelnika w intymny mikrokosmos, gdzie każdy choćby na chwilę udaje kogoś innego: kochanka, bohatera, ofiarę, sprawcę. Przez to Tam było ciało staje się opowieścią o przebraniu jako strategii przetrwania, o miłości splątanej z władzą i o prawdzie, która ujawnia się dopiero wtedy, gdy wszyscy bohaterowie mówią jednym głosem – mimo że każdy opowiada coś zupełnie innego. To wciąż klasyczny Brubaker, ale rozpisany na subtelniejsze nuty, bardziej Altman i Paul Thomas Anderson niż noir w czystej postaci. Komiks, który czyta się jednym tchem nie dla zwrotów akcji, lecz dla momentów, które po cichu redefiniują całe życie bohaterów.

Tytuł: Tam było ciało

• Scenariusz: Ed Brubaker
• Ilustracje: Sean Phillips
• Kolory: Jacob Phillips
• Tłumaczenie: Maria Lengren
• Wydawnictwo: Mucha Comics
• Liczba stron: 144
• Format: 180 mm x 275 mm
• Oprawa: twarda
• Papier: kredowy
• Druk: kolor
• ISBN: 978-83-67571-61-6
• Wydanie pierwsze
• Cena: 85 zł 

  Dziękujemy wydawnictwu Mucha Comics za udostępnienie egzemplarza do recenzji.