„Pendragon” tom 1 - recenzja

„Pendragon” to komiks, który podejmuje jedną z najbardziej znanych i wielokrotnie reinterpretowanych legend literatury mit arturiański. Historia króla Artura, Merlina, Ginewry czy Excalibura była już opowiadana w wielu wariantach, jednak tutaj zostaje przekształcona w opowieść o wyraźnym ciężarze politycznym i religijnym.

Serge Le Tendre i Christophe Allera odchodzą od klasycznej, rycerskiej baśni na rzecz świata rozdartego przez konflikty ideologiczne. Siedem królestw Anglii pogrążonych jest w wojnie, a chrześcijaństwo i pogaństwo funkcjonują jako dwa przeciwstawne systemy porządkujące rzeczywistość. W tym układzie Merlin nie jest jedynie czarodziejem i mentorem, ale także figurą polityczną i symboliczną, próbującą doprowadzić do zjednoczenia rozbitego świata. Na pierwszy rzut oka „Pendragon” może wydawać się kolejną wariacją na temat znanej legendy. Okładka nie sugeruje niczego szczególnie oryginalnego, a sama struktura fabularna sprawia wrażenie dość przewidywalnej. Dopiero z czasem komiks odsłania swoją specyfikę, przede wszystkim w sposobie łączenia polityki, religii i mitu.

Zamiast dynamicznej narracji twórcy stawiają na powolne budowanie napięcia oraz stopniowe rozwijanie relacji między bohaterami. Szczególnie widoczne jest to w konstrukcji Merlina, który balansuje między rolą doradcy, maga i filozofa. Świat przedstawiony opiera się na ciągłym konflikcie między królestwami, który ma zarówno wymiar militarny, jak i ideologiczny. Chrześcijaństwo i pogaństwo nie są tu tłem wydarzeń, lecz realnymi siłami wpływającymi na politykę i społeczeństwo. Religia staje się jednym z podstawowych narzędzi władzy, a nie tylko systemem wierzeń. Merlin pełni funkcję pośrednika między tymi dwoma porządkami. Nie tylko wspiera Artura, ale także próbuje pogodzić sprzeczne światopoglądy, które definiują rzeczywistość całego świata przedstawionego. Jego rola wykracza poza klasycznego mentora, staje się on uczestnikiem szerszego konfliktu idei. Artur nie jest natomiast od razu gotowym królem. To młody książę, który dopiero dojrzewa do swojej roli i uczy się odpowiedzialności. Jego historia nie polega na szybkim przejęciu władzy, lecz na stopniowym zrozumieniu, czym ta władza naprawdę jest. Jego siła wynika nie tylko z przeznaczenia, ale przede wszystkim z procesu podejmowania decyzji w świecie pełnym napięć i sprzecznych interesów. W ten sposób Artur staje się postacią symboliczną, ale jednocześnie wyraźnie ludzką.

Warstwa graficzna autorstwa Christophe’a Allery buduje mroczną i spójną atmosferę. Czarno-biała stylistyka wzmacnia dramatyzm opowieści i podkreśla kontrasty obecne w świecie przedstawionym. Brak koloru nie ogranicza narracji, lecz nadaje jej surowości i intensywności. Kompozycja kadrów jest przemyślana i zróżnicowana. Duże przestrzenie podkreślają samotność bohaterów, natomiast zbliżenia intensyfikują emocje i konflikty wewnętrzne. Detale architektury, strojów i krajobrazów budują wrażenie spójnego, historycznego świata, w którym religia, magia i polityka przenikają się na wielu poziomach.

Narracja komiksu jest celowo spowolniona. Twórcy rezygnują z natychmiastowych kulminacji fabularnych, takich jak szybkie pojawienie się Excalibura czy klasyczne sceny bitewne. Zamiast tego skupiają się na narastających napięciach ideologicznych oraz psychologii bohaterów. Artur przedstawiony jest jako postać w procesie stawania się, a nie gotowy archetyp. Jego decyzje wynikają z wewnętrznych dylematów, co nadaje jego rozwojowi bardziej realistyczny i psychologiczny charakter. Merlin natomiast wykracza poza rolę mentora. Jest postacią filozoficzną, próbującą pogodzić sprzeczne systemy wartości i jednocześnie zmierzyć się z ograniczeniami własnej wiedzy i mocy. Jego postać ma wyraźnie tragiczny wymiar, ponieważ nie zawsze jest w stanie wpłynąć na bieg wydarzeń.

„Pendragon” podejmuje również temat przeznaczenia, wolnej woli i moralności władzy. Artur znajduje się pomiędzy tym, co narzucone przez los, a tym, co wynika z jego własnych wyborów. Komiks stawia pytanie, na ile człowiek ma realny wpływ na swoje życie w świecie zdominowanym przez religię, politykę i siły wyższe. Religia i magia funkcjonują tu jako dwa równoległe porządki, które jednocześnie się ścierają i przenikają. Ten konflikt stanowi jeden z fundamentów całej opowieści.

Ostatecznie „Pendragon” jest nie tylko reinterpretacją legendy arturiańskiej, ale także refleksją nad władzą, wiarą i odpowiedzialnością. Komiks łączy klasyczny mit z bardziej filozoficznym podejściem do narracji, tworząc historię wymagającą od czytelnika większego zaangażowania. To opowieść, która zamiast prostej historii o rycerzach i magii proponuje wielowarstwową analizę mechanizmów rządzących światem — zarówno fikcyjnym, jak i symbolicznym.

Tytuł: Pendragon tom 1

• Scenariusz: Jerome Le Gris
• Rysunki: Paolo Martinello
• Wydawnictwo: Lost in Time
• Data wydania: 24.04.2025 r.
• Tłumaczenie: Jakub Syty
• Druk: kolorowy
• Oprawa: twarda
• Format: 240x320 mm
• Stron: 112
• Cena: 100,00 zł
• ISBN: 9788368346190

Dziękujemy wydawnictwu Lost In Time za udostępnienie komiksu do recenzji.